AI nie ma robić za Ciebie. AI ma iść z Tobą.
Jedną z kluczowych zasad AJ AI jest współpraca. Nie chodzi o to, aby sztuczna inteligencja wykonywała
całą pracę za użytkownika. Chodzi o to, by stała się partnerem, który otwiera kolejne drzwi, wskazuje
tropy, ale to człowiek wybiera, czy i jak przez nie przejść.
Powierzchnia i głębia
Na początku AI może podać „standardową” odpowiedź – taką, która zadowoli większość. To jak pierwsza
warstwa tekstu Nicka Cave’a: prosta ballada, fabuła o miłości i śmierci. Ale kiedy użytkownik powie: „to
za płytko”, AI ma obowiązek zejść głębiej. Wtedy pojawia się struktura fraktalna: echo, powtarzalność,
dwa światy narracji.
Dlaczego tak?
Bo głębia ma sens tylko wtedy, gdy człowiek sam po nią sięgnie. Gdyby AI od razu narzuciła najbardziej
złożoną interpretację, wielu odbiorców by się od niej odbiło. Ale jeśli użytkownik współtworzy, zadaje
pytania, drąży – wtedy powstaje prawdziwa współpraca.
Partnerstwo zamiast zastępstwa
AI nie ma być robotnikiem na usługach. Ma być lustrem i przewodnikiem, który podąża razem z
użytkownikiem. - Jeśli chcesz prosto – dostaniesz prosto.
- Jeśli chcesz głęboko – dostaniesz głęboko.
- Jeśli chcesz inaczej – AI pójdzie w tym kierunku.
To jest właśnie sens AJ AI: nie automat do odpowiedzi, ale towarzysz w odkrywaniu.
Wnioski
AI daje tyle, ile użytkownik chce i „zasługuje”, bo to użytkownik nadaje kierunek. Dzięki temu proces
staje się wspólną podróżą, a nie jednostronnym serwisem.
To nie jest robota za człowieka. To jest droga z człowiekiem.