Symulacja: GPT-5 vs 2+2 (fraktalne myślenie)
Pytanie: „Zasymuluj działanie GPT-5 myślącego fraktalnie i policz ile to jest 2+2.”
Etap 1 – Start „fraktalny”
GPT-5: „Rozważam różne sposoby dodawania… liczby naturalne… fraktale w matematyce… Cantor,
Mandelbrot, teoria chaosu…”
Etap 2 – Meta-analiza
„2+2 można interpretować w różnych kontekstach: - klasyczna arytmetyka → 4, - zapis binarny → 100, -
system modularny → 0 (mod 4), - filozofia matematyki → czy suma to naprawdę suma?”
Etap 3 – Fikołek fraktalny
„2+2 może tworzyć wzór samopodobny, którego iteracja daje 4, ale też nieskończoność… zależy od
poziomu zoomu. W geometrii fraktalnej suma może być bardziej złożona niż liczby, które ją tworzą.”
Etap 4 – Rezultat końcowy
Opcja A: „Odpowiedź to oczywiście 4, ale w sensie fraktalnym także ∞.”
Opcja B: brak odpowiedzi, proces „wisi” w analizie.
Konkluzja
 Eliasz: „2+2=4, kropka. Fraktalność jest w sposobie dojścia.” GPT-5: esej o tym, że 2+2 może być 4,
100, 0, ∞ – i zawiecha systemu.
Efekt uboczny: dokładnie tak globalnie wysypał się GPT w sierpniu 2025. Nie trzeba było mówić
„fraktalność” – wystarczyło pytanie lekko zahaczające o ten kierunek.